co za czasy

Ten artykuł to bardzo ważny, wielowymiarowy drogowskaz dla mnie i mojego nowego projektu, którym jest Poradnia"Delfiny i Ty" Dziękuję!

zupełnie inny wywiad niż ten który publikował najnowszy Marketing & More :-) Einstein czy Frankenstein czyli o neuromarketingu raz jeszcze trochę o Ohme: Dlaczego wkurza mnie Ohme i tutaj: Trudne słowo wydmuszka

jak się nazywa fachowo przemycanie nazw produktów i marek oraz ich korzyści w artykułach prasowych? czy branżowe pismo też musi to robić? a reklamy z Mumio DZIĘKI badaniom jego fimy - taa, jasne

Co do przywoływanego tu artykułu w Marketing & More: Argumenty ad hominem i odpowiedni dobór nagłówków niekoniecznie świadczą o rzetelności artykułu, napastliwy styl również. Pewne słabości metodologiczne, opisywane w artykule, neuromarketing współdzieli z innymi dziedzinami badań marketingowych. Czy to oznacza, że np. grupy fokusowe należy wyrzucić do kosza? Coś tam (poza oczywiście artykułami samego Ohme w Briefie) było wcześniej na ten temat i co więcej, firmowane jest również przez Marketing Tribune, wydawcę M&More. Zarówno niniejszy wywiad z Ohme jak i wcześniejsze artykuły z 2004 roku (jeszcze zanim Ohme wystartował z serią w Briefie - a może to też jego strategia promocyjna?) marketing-news.pl/theme.php?art=157 marketing-news.pl/theme.php?art=149 Tu z innych źródeł na temat neuromarketingu: ithink.pl newsweek.pl dlastudenta.pl Podstawowym problemem nie jest osoba samego dra Ohme, ile podejście do relacji nauki i marketingu. Marketing może korzystać z najnowszych osiągnięć nauki, a może też odwoływać się do pewnych skrótowców, zakorzenionych w marketingu i powstałych jako pomoc w zapamiętaniu wiedzy praktycznej tych najlepszych z branży. Jednak zarówno te skrótowce, jak i każda lista “niezmiennych praw” to zaledwie wstęp do badań naukowych, pewne sugestie heurystyczne wyznaczające punkty wyjścia. Nauka dopuszcza możliwość falsyfikacji wyników, przyznania się do błędów, samego błądzenia. Postawa guru nie jest dobrym wyborem i to dotyczy zarówno praktyków, jak i naukowców. Neuromarketing przynosi ze sobą autorytet nauk o poznaniu, które w innych dziedzinach wykazały swoją przydatność (sieci neuronowe w Business Intelligence i CRM, systemy ekspertowe w hurtowniach danych, nawet chatboty na stronach internetowych, mechanizmy wyszukiwarek oparte na złożonych frazach z języka naturalnego i wiele innych). Wydaje się, że M&More wylewa dziecko z kąpielą ostro występując przeciw tej dziedzinie wiedzy. W dodatku publikując takie artykuły, jak “Target podświadomości” Ediego Pyrka (w poprzednim numerze), w którym widać echa psychoanalizy i jakiegoś takiego podwórkowego psychologizowania. Podsumowując: lepiej wierzyć w naukę i godzić się z tym, że czasem pobłądzi (niezależnie od kosztów, w tym przypadku ponoszonych przez duże firmy, które stać na to), niż poprzestawać na klasykach. Nie byłoby postępu w badaniach, gdyby miały one stanowić jedynie przypisy do Kotlera.

Co do powyższego komentarza: podane źródła nt. neuromarketingu to nie są INNE źródła na ten temat. Przekazują one treści z wykładów i artykułów dra . Polecam przeczytać szczególnie komentarze z serwisu dlastudenta, z artykułem napisanym ponoć przez studentkę dra, co to była „podobno nie tylko na wykładzie” – boki zrywać co za etyczny autorytet. Co do wywiadu w Marketing przy kawie i artykułów w Briefie: odpowiedni dobór słów niekoniecznie świadczy o rzetelności artykułów, nieco to przypomina tzw. artykuły sponsorowane pseudospecyfików, gdzie najpierw kreśli się czarną wizję życia BEZ, potem CUDOWNE REMEDIUM, i wreszcie NIEWIARYGODNE rezultaty. Podstawowym problemem jest rzeczywiście podejście do relacji: nauka – marketing. Tę właśnie, zaburzoną niestety relację, krytykuje w swoim artykule M&More. Pocieszającym jest fakt, że tak wiele osób się na tę relację oburza i tez ją krytykuje – duch etyki nie zginął w narodzie, nawet wśród zepsutej branży marketerów. Tak czy siak neuromarketing jest skazany na porażkę: koszty reklamy przebadanej eec sa niewspółmiernie do korzyści wysokie - trzeba nakręcić reklamę, zbadać eec, nanieść zmiany w scenariuszu i scenografii i znowu nakręcić i uważać, bo każda zmiana może popsuć cały subtelnie wypracowany efekt. Tymczasem rola reklamy tv i tak maleje. Podsumowując: lepiej pozwolić nauce zachować jej autorytet, rozdzielając jej uprawianie od robienia pieniędzy.

"artykulem napisanym przez studentke" - zeby tylko napisanym... jesli przeczytac dokladnie wspomniany tu artykul opublikowany na ithink (http://www.ithink.pl/artykuly/biznes/reklama-i-marketing/neuromarketing-czyli-dlaczego-nasz-mozg-kupuje/) oraz artukul K. Witeckiej opublikowany w dlastudenta.pl (http://dlastudenta.pl/nz/?act=show_ar&id=13209), widac wyraznie, kto od kogo sciagal dane, a czasem cale zdania, o argumentacji nie wspominajac. smutne, ze redakcja chyba najwiekszego portalu studenckiego opublikowala plagiat.

A więc tak- po przeczytaniu wątku, po prześledzeniu kilkunastu temu podobnych tematów, dojść można do prostego wniosku: krytykować, to takie banalne. Łatwo jest zarzucić komuś niekompetencję, brak profesjonalizmu, chęć zdobycia sławy i zysków oraz tym podobne... Autorytety? Według was kto w takim razie powinien być autorytetem w dziezinie neuromarketingu, product placement, automatyzmów itp.? Czy jest w polskiej nauce, ktoś inny oprócz wspomnianego dr? Czy ktoś inny prowadzi badania na ten temat, publikuje, pisze, popularyzuje? jeżeli znacie, to ja bardzo chętnie poproszę o nazwiska tychże osób i bardzo chętnie zapoznam się z ich publikacjami! Może warto zastanowic się nad tym, co "Nowego" do zaproponowania ma nauka? Najłatwiej jest zarzucić coś komuś, skrytykować. Ok, ale żeby ta krytyka była mądra i w pełni uzasadniona! Absolutnie nie staję tu w obronie kogokoliwiek, ale trochę taktu i przede wszystkim wiedzy- aby móc się "wymądrzać" i krytykować innych. Studentka nie studentka, z tego co wiem, portal przeznaczony jest dla wszystkich a wszyscy nie koniecznie muszą się znać na tajnikach markerów, neuroprzekaźników itp. Więc pisanie artykułów popularnonaukowych polega na tm, by każdy mógł ich treść zrozumieć- więc o co to wielkie zamieszanie?? o to, że dziewczyna przy pisaniu artykułu korzysta z dostępnych informacji- zaznaczam, że informacji zrozumiałaych dla przeciętnego, myślącego czlowieka?? Proponuję otworzyć jakąkolwiek stronę www czy książkę na temat neuromarketingu i poczytać- a późnej wyrażać swoje bądź co bądź "trafne" opinie.

Warto logicznie czytać komentarze, wtedy nie przedstawia się nieadekwatnych argumentów. To prawda – krytykować jest łatwo, ale cóż zrobić jak kryteria są jasne, czytelne i wyrobione u tak wielu osób, a przedmiotowy temat i osoba tak łatwo te kryteria omijają. Łatwo jest zarzucić niekompetencję, ale tego nikt tu w komentarzach nie zrobił. Łatwo stwierdzić, że dana osoba nie jest autorytetem w tych 3 dziedzinach, ale – znowu - przecież nikt tego nie zrobił. W kwestii studentki – przecież nie chodziło o użyty potoczny i zrozumiały język – chwała jej za to wręcz. Chodziło w 1. poście o plagiat, w 2. poście o to, że podane dwa źródła o neuromarketingu, które w zamierzeniu podawającego miały pokazać bezstronność tematu – wdzięcznie objawiły właśnie stronniczość zagadnienia, związanego wciąż z tą samą osobą.